နတ္သမီးေရးတဲ့နတ္သမီးအေၾကာင္း
ကိုးတန္းေရာက္ေတာ့နည္းနည္းပါးပါးသပ္သပ္ရပ္ရပ္ ေနတတ္လာၿပီ။စာကိုလဲေကာင္းေကာင္းက်က္တတ္လာၿပီ။ အေမမေျပာခင္ကထဲကစားပြဲဝိုင္းခင္ၿပီးစာက်က္တတ္လာ တယ္။အေမကေက်ာင္းဝတ္စုံ အေကာင္းစား နဲ႔နာရီဝယ္ေပးတယ္။ရီးစားလဲရလာပါတယ္။ေက်ာင္းကအခ်ိန္ပိုေခၚသင္တယ္။ေက်ာင္းလြတ္ရင္ သူငယ္ခ်င္း အုပ္စုနဲ႔ဘုရားသြားၾက တယ္။အထကမွာရီးစားထားတယ္ဆိုတာသူငယ္ခ်င္းသေဘာ မ်ိဳးပါဘဲ။ နယ္ၿမိဳ့လဲၿဖစ္ေတာ့ရီးစားနဲ့ရုပ္ရွင္လဲမၾကည့္ျဖစ္ပါဘူး။ေက်ာင္းကိုေစာေစာလာၿပီးကိုယ္ကခုံမွာကိုယ္ထိုင္။ သူက ေကာ္ရစ္ဒါမွာသူ့ကသူ႔ သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔စုရပ္ၿပီးေငးၾကည့္ရတာ အၾကည့္ခ်င္း ဆံုယံုေလာက္ပါဘဲ။ သူကေဘာလုံးလက္ေရြး စင္ဆိုေတာ့အတန္းမွန္မွန္မတက္ဘူး။စာကည့ံ အတန္း ကမမွန္ ဆိုေတာ့သူက စာအုပ္ငွားရင္းနဲ႔ရီးစားစာညွပ္ေပး လိုက္တာ။ သူကအသားျဖဴၿပီး အရပ္ျမင့္တယ္။ဆံပင္ပုံစံကလဲ မိုက္တယ္။ ကိုးတန္းေအာင္ၿပီးဆယ္တန္းေရာက္ေတာ့သူကိုမေတြ႔ေတာ့ဘူး။သူရန္ကုန္ေက်ာင္းကိုေျပာင္းသြားတယ္။ ဆယ္တန္းေအာင္စာရင္းထြက္ၿပီးေတာ့ရည္းစားရလာတယ္ ဆယ္တန္းေအာင္ၿပီး အမွတ္စာရင္းေစာင့္ေနတံုး အားေနတာနဲ့သူငယ္ခ်င္း အိမ္သြားလည္ ရင္းရီးစားရလာတာ။ နာမည္က ကိုေဝလြင္ သူငယ္ခ်င္းနဲအတူကိုေဝလြင္အိမ္ကိုသြားျဖစ္တယ္။ ကိုေဝလြင္မွာ အေဖမရွိဘူး။ အေမကရိုးသားတယ္ ပ်ဥ္ေထာင္အိမ္ခပ္ေသးေသးေလး။ကိုယ္ထင္ထားတာ ထက္ပိုဆင္းရဲတယ္။ ကိုေဝလြင္ကသပ္သပ္ယပ္ယပ္ ေနတတ္ေတာ့မသိသာေပမဲ့အိမ္မွာဘာပရိေဘာဂ အဆာင္အေယာင္ မရွိဘူး။ဖ်ာခင္းၿပီးထိုင္ၾကရတယ္။ ထမင္းစားပြဲဝိုင္းေလးတခုဘဲေတြ႔တယ္။ႀကိဳးစားရင္တခ်ိန္က် တိုးတက္လာမွာ။ အနာဂတ္အခ်ိန္ေတြ ရွိေသးတယ္လို့စဥ္းစားတယ္။ အမွတ္စာရင္းေတြ ထြက္လာေတာ့ ရန္ကုန္တကၠသိုလ္ ကိုတက္လိုက္တယ္။ ကိုေဝလြင္ကဗိုလ္သင္တန္းတက္တယ္။ၿပင္ဦးလြင္မွာ။ ကိုေဝလြင္ပဲခူးကိုျပန္လာရင္ဆံုျဖစ္တယ္။စာေတြက တပတ္တေစာင္ေရးၾကတယ္။ကိုေဝလြင္အေမေနမ ေကာင္းျဖစ္တယ္။နတ္သမီးလည္းသတင္းေမးသြားရင္း စားစရာမ်ဴိးစံုဝယ္သြားတယ္။ကိုေဝလြင္နဲ့ရီးစားျဖစ္ေန နတ္သမီးအေမလဲသိေနတယ္ဆိုေတာ့ဘာမွမေျပာပါဘူး။ကိုေဝလြင္အေမကိုလစဥ္ေထာက္ပ့ံတယ္။သူကမတတ္ သာလိုယူတာပါ။ ကိုေဝလြင္ တတိယႏွစ္ေရာက္လာေတာ့ နာရီတလံုးဝယ္ေပးပါလို့ေျပာတယ္။နာရီကရိုလက္စ္ ေစ်း အႀကီးဆံုး ဝယ္ေပးလိုက္တယ္။ၿပန္ကာနီးမွာေနကာမ်က္မွန္ ဝယ္ေပးပါဦးေျပာတယ္။ဝယ္ေပးလိုက္တယ္။အေမ့ရဲ့ေဆး လိပ္ခံုကဝင္ေငြေကာင္းတယ္။အေဝးေျပး ကုန္ကားႏွစ္စီး ရွိေတာ့သည္ေငြကမေျပာပေလာက္ဘူး။ကိုေဝလြင္ကိုအသံုးအေဆာင္ေတြမွာ မ်က္ႏွာမငယ္ေအာင္ သူျပန္လာတိုင္းဝယ္ေပးပါတယ္။လစဥ္လည္းသူဆီကို ေငြ ပို့ေပးတယ္။ေငြပို႕တာေတြနတ္သမီးအေမလဲသိတယ္။သူ့စာထဲမွာသူ့ သူငယ္ခ်င္းေက်ာ္ထက္ရီးစားကဘာဝယ္ ေပးတယ္ ညာဝယ္ေပးတယ္။ လစဥ္ေငြဘယ္ေလာက္ပို႕တယ္ဆိုၿပီးေငြအေၾကာင္းေရးတာမ်ားလာတယ္။ ေနာက္ စာတစ္ေစာင္မွာ သူပဲခူးကအိမ္ကိုျပန္မလာခ်င္ဘူး။ အိမ္ကလမ္းထဲမွာအစုတ္ဆံုးျဖစ္ေနတယယ္လို့ေရးတယ္။ အိမ္ျပန္ ျပင္ေဆာက္ေပးပါလို့ေျပာတယ္။သူ႕ဆီကဒီစာဖတ္ရေတာ့ဘာ့ေၾကာင့္မွ
န္းမသိဘူးစိတ္ဆိုးသြားတယ္။ ခံစားခ်က္ကတမ်ဴိးႀကီး။
ဘဝင္မက်တာလားမသိဘူး။နတ္သမီးလဲရန္ကုန္ တကၠသိုလ္တက္ေနေတာ့ ရန္ကုန္က သူငယ္ခ်င္းေတြကို သူ့႕စာျပလိုက္တယ္။ရန္ကုန္သူေတြကျပတ္ သားတယ္။ကိုယ္စားရင္ကိုယ္ရွင္းသမားေတြ။သူတို႕ကမင္း လူ႐ဲ့အယူအဆေတြကိုယ္တို႕ေတာ့မႀကိဳက္ဘူး။ေယာက်ၤား ျဖစ္ၿပီးခ်ဴ စားလြန္းတယ္။ေယာက္ခမကို အားကိုးလြန္းတယ္ ၊အဲဒါေယာက္ျပားလို႔ေခၚတယ္။နတ္သမီးလည္း ရန္ကုန္သူ ေတြစကားေၾကာင့္ သူ႔ကိုမဆက္သြယ္ေတာဘူး။
ပဲခူးမွာ လူသိရွင္ၾကားတြဲၿပီးေက်ာင္းၿပီးသြားရင္ လက္ထပ္ မယ္လို့ေျပာၿပီးသြားၿပီ။ပဲခူးမွာလူ အေတာ္မ်ားမ်ား သိေနတာ။အေမတို႕လဲေနရထိုင္ရခက္မွာ။ႀကိတ္ၿပီးခံစားရတယ္ ဒါနဲ႔ပဲခူးကိုစေန တနဂၤေႏြ မျပန္ျဖစ္ဘူး။ ရန္ကုန္မွာေနၿပီး စိတ္ေလေနတယ္။ကိုေဝလြင္နဲ႕အဆက္အသြယ္ျပတ္သြား တယ္။ေနာက္ႏွစ္လေလာက္ ၾကာေတာ့ကိုေဝလြင္မႏၲေလး ကပိုး ထည္တိုက္ပိုင္ရွင္သမီးနဲ႔လက္ထပ္ေတာ့မယ္လို့ေျပာတယ္ ကေလးတေယာက္အေမ လို႔ေျပာတယ္။ခ်မ္းသာတယ္လို႔ ေျပာတယ္။အဆင္ေျပပါေစလို႔ဆုေတာင္းလိုက္ တယ္။ နတ္သမီးလဲပဲခူးမျပန္ခ်င္ေတာ့ ရန္ကုန္မွာေနတယ္။ေျမနီကုန္းမွာသူငယ္ခ်င္းႏွစ္ေယာက္နဲ႔ ႔အတူေနရင္းေဘး ကပ္လ်က္မွာ ကန္ထရုိက္ တိုက္ေဆာက္ေနတဲ့အင္ဂ်င္နီယာနဲေတြတယ္။ သူကလဲထမင္းဆိုင္မွာနံနက္စာစားတယ္။ နတ္သမီးလဲထမင္းဆိုင္မွာစားတယ္။ဖုန္းရုံမွာဆံုလိုက္ကား မွတ္တိုင္မွာဆံုလိုက္နဲ့။တတိယလူနဲ႔က်မွအဆင္ေျပသြား ပါတယ္။အႀကိဳက္တူစရုိက္တူလုိ႔ေပါ့ေလ။
No comments:
Post a Comment