ေဖေဖေျပာေသာပံုျပင္

ရြာတ႐ြာက လူ ၇ဦး ေကာက္စုိက္ၿပီး ျပန္လာရာ လယ္ ကြင္းေတြနားေရာက္ေတာ့ မိုးရြာ လာတယ္။ လ်ပ္စီးေတြ လက္ၿပီး မိုးႀကိဳးပစ္တယ္။မိုးႀကိဳးကသူတို့ ၇ ေယာက္ နား ကိုပစ္တယ္။သူတို႔လည္း ဆက္သြားတယ္၊ ဒါေပမဲ့မိုးႀကိဳး ကသူတို႔အနီးကို ပစ္တယ္။ငါတို႔ ၇ ေယာက္မွာ ဆိုးတဲ့လူ တေယာက္ ပါေနလို႔ မိုးႀကိဳးပစ္ေနတာ။ ဟိုအေဝးက သရက္ပင္ ဆီကို တစ္ဦးစီ ေျပးၿပီးျပန္လာမယ္။ ဒီ ၇ ဦး ထဲ က မေကာင္းတဲ့လူ သရက္ပင္ဆီ ေရာက္သြားတဲ့အခ်ိန္ မွာ မိုးႀကိဳးက သည္လူကို ပစ္မွာ လိုေျပာတယ္။ နံပါတ္ ၁ လူက သရက္ပင္ဆီ ေျပးၿပီးျပန္လာတယ္။ မိုးႀကိဳး ကမပစ္ဘူး။ နံပါတ္ ၂ လူကသရက္ပင္ ဆီေျပးျပန္ လာတယ္။ မိုးႀကိဳးမပစ္ဘူး။ သည္လိုနဲ႔နံပါတ္  ၆ ကေျပးၿပီး ျပန္ လာတယ္။ မိုးႀကိဳးက မပစ္ဘူး။ေနာက္ဆုံး ေျပးဖို႔က်န္ေန တဲ့ နံပါတ္က ၇ မေျပးရဲေတာ့ဘူး။ သူ႕ကို မိုးႀကိဳး ပစ္မွာ ေသခ်ာေန လို႔။သူက အားလုံးကို ေတာင္းပန္တယ္။မေျပးပရေစနဲ႔။မိုး ႀကိဳးပစ္မွာစိုးလို့ပါ ဆိုေတာ့ က်န္ ၆ ေယာက္ မရဘူး။ မင္း ကတိအတိုင္းဘဲ လို့ေျပာတယ္။ ေနာက္ဆံုးေတာ့ စိတ္ညစ္ ၿပီး သရက္ပင္ ဆီကိုေျပးတယ္။နံပါတ္ ၇ သရက္ပင္ဆီ ေရာက္ေတာ့ က်န္ လူ ၆ ေယာက္ အုပ္စုကို မိုးႀကိဳးကပစ္ ေတာ့တာဘဲ။ ေအာ္ ဒီေတာ့မွ လူေကာင္း တေယာက္ရဲ့ ကုသိုလ္ကံ က လူ ၆ ေယာက္ကို ကယ္ပါလား ဆိုတာ သိလိုက္ ရတယ္။ အေမက ထမင္းဝိုင္းမွာ ဟင္းကို သင့္ရုံသာထည့္ေက်ြးၿပီး ညစာခ်န္ထားတတ္ပါတယ္။ အေဖက ငါ့သားသမီးေတြကို ေက်ြးလိုက္ပါ။ ညစာ ခ်န္မထားပါနဲ့။ ထပ္ခ်က္ေပါ့။ ေငြကို ငါရွာတာ မဟုတ္ဘူး။ ငါ့သား သမီးထဲက ဘယ္သူ ကံ ေၾကာင့္ ေငြဝင္တာလဲ မသိဘူး။ ဝလင္ေအာင္ ေအာင္ ေက်ြးပါ လို့ေျပာတယ္။ သူတို့ ကုသိုလ္ကံနဲ့ သူတို့စားတာ စားပါေစ လို႔ေျပာတယ္။ မိသားစု ထဲမွာ ကံေကာင္းသူ တစ္ဦးပါလာရင္ အမ်ားက ေကာင္းႀကိဳးခံစားရပါတယ္။